Ξύπνησα και ήμουν στην αγκαλιά σου. Τα κορμιά μας ήταν γυμνά. Με κρατούσες σφιχτά λες κι ήταν το τελευταίο αγκάλιασμα. Ενοιωθα την ανάσα σου να με χαϊδεύει. Σε κοίταξα και το βλέμμα σου μου χαμογέλασε, μαζί με τα χείλη σου.
Με καλημέρισες μ' ένα φιλι. "Θέλω να σε κρατώ, πάντοτε" μου είπες. "Θέλω να ξυπνώ στην αγκαλιά σου κάθε πρωϊνό" σου απάντησα και σφίχτηκα πάνω σου.
Δεν ήθελα να τελειώσει η νύχτα. Δεν ήθελα να ξημερώσει. Δεν ήθελα να φύγω απο κοντά σου. Ηθελα να είμαστε εκεί. Οπως όλο το βράδυ που καναμε έρωτα.
Ήθελα να απολαμβάνω κάθε ίνα του κορμιού σου πάνω μου. Σε ήθελα μέσα μου.
Αρχισες να με φιλάς. Γνωρίζαμε και οι δύο πως ειναι η τελευταία μας φορά. Σε λίγες ώρες θα έφευγες. Τα φιλιά σου με ξεσήκωσαν. Ανταπέδιδα και άκουγα την φωνή σου να μου ψιθιρίζει γλυκόλογα στ' αυτιά μου. Σε ήθελα πολύ. Ενοιωθα πως θα σ' έχανα και δεν ήθελα να τελειώσει. Οι αχτίδες του ήλιου, έμπαιναν απο τις κουρτίνες και χαίδευαν τις τούφες σου. Σε απολάμβανα καθώς φιλουσες το σώμα μου. Σε ήθελα δικό μου. Ηθελα να σου δώσω το είναι μου. Ηθελα εσένα. Γελούσες και με παρέσερνες στο δικό σου κόσμο. Αυτόν που λατρεύω και που απολαμβάνω τόσο λίγο.
Μπήκες μέσα μου, δυνατός και παραδώθηκα σ' εσένα. Ηθελα να σε κρατήσω εκεί ολόδικό μου. Μα η απουσία ήδη ήταν αισθητή. Ο έρωτάς σου δεν κράτησε πολύ. Ολοκληρώσαμε πολύ γρήγορα και οι δύο, αισθανόμενοι τον χρόνο να περνά. Ενα αόρατο κάτι μας πίεζε.
Αφησα το σημάδι μου πάνω σου, όπως κάθε φορά, ως την επόμενη.
Εκανες το ίδιο.
Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, ύστερα απο τον έρωτά μας. Μείναμε για λίγο αγκαλιασμένοι, αλλά το επόμενο ξυπνητήρι, μας έκανε να χαλαρώσουμε αυτοστιγμή.
Είναι οι στιγμές που δεν θέλω να ζω, είναι οι στιγμές που θέλω να γίνομαι αόρατη. Είναι οι στιγμές που σε αποχωρίζομαι. Που σε χάνω.
Μου χαμογέλασες "θα σε πάρω μαζί μου, χωρίς όρια, μα θα τα πούμε σύντομα".
"θα έρθω με την πρώτη ευκαιρία" σου απάντησα κι ένοιωσα το χώρο να χάνεται
Εβλεπα τα γαλάζια σου μάτια να λαμπυρίζουν στο χρυσό φως του ήλιου. Η ματιά σου γέμισε φως, η δική μου έφερε βροχή.
Ηταν οι δικές μας στιγμές, που δεν ήθελα να τελειώσουν.
Οι αποχωρισμοί δεν είναι το καλύτερό μου. Ούτε και το δικό σου.
Περιμένω να σε ξαναδώ με λαχτάρα, μετρώντας τις ώρες που ήδη λείπεις.
Περιμένω την επόμενη φορά. Περιμένω την αγκαλιά σου, τον έρωτά σου, τα φιλιά σου.
Περιμένω εσένα.
Με καλημέρισες μ' ένα φιλι. "Θέλω να σε κρατώ, πάντοτε" μου είπες. "Θέλω να ξυπνώ στην αγκαλιά σου κάθε πρωϊνό" σου απάντησα και σφίχτηκα πάνω σου.
Δεν ήθελα να τελειώσει η νύχτα. Δεν ήθελα να ξημερώσει. Δεν ήθελα να φύγω απο κοντά σου. Ηθελα να είμαστε εκεί. Οπως όλο το βράδυ που καναμε έρωτα.
Ήθελα να απολαμβάνω κάθε ίνα του κορμιού σου πάνω μου. Σε ήθελα μέσα μου.
Αρχισες να με φιλάς. Γνωρίζαμε και οι δύο πως ειναι η τελευταία μας φορά. Σε λίγες ώρες θα έφευγες. Τα φιλιά σου με ξεσήκωσαν. Ανταπέδιδα και άκουγα την φωνή σου να μου ψιθιρίζει γλυκόλογα στ' αυτιά μου. Σε ήθελα πολύ. Ενοιωθα πως θα σ' έχανα και δεν ήθελα να τελειώσει. Οι αχτίδες του ήλιου, έμπαιναν απο τις κουρτίνες και χαίδευαν τις τούφες σου. Σε απολάμβανα καθώς φιλουσες το σώμα μου. Σε ήθελα δικό μου. Ηθελα να σου δώσω το είναι μου. Ηθελα εσένα. Γελούσες και με παρέσερνες στο δικό σου κόσμο. Αυτόν που λατρεύω και που απολαμβάνω τόσο λίγο.
Μπήκες μέσα μου, δυνατός και παραδώθηκα σ' εσένα. Ηθελα να σε κρατήσω εκεί ολόδικό μου. Μα η απουσία ήδη ήταν αισθητή. Ο έρωτάς σου δεν κράτησε πολύ. Ολοκληρώσαμε πολύ γρήγορα και οι δύο, αισθανόμενοι τον χρόνο να περνά. Ενα αόρατο κάτι μας πίεζε.
Αφησα το σημάδι μου πάνω σου, όπως κάθε φορά, ως την επόμενη.
Εκανες το ίδιο.
Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, ύστερα απο τον έρωτά μας. Μείναμε για λίγο αγκαλιασμένοι, αλλά το επόμενο ξυπνητήρι, μας έκανε να χαλαρώσουμε αυτοστιγμή.
Είναι οι στιγμές που δεν θέλω να ζω, είναι οι στιγμές που θέλω να γίνομαι αόρατη. Είναι οι στιγμές που σε αποχωρίζομαι. Που σε χάνω.
Μου χαμογέλασες "θα σε πάρω μαζί μου, χωρίς όρια, μα θα τα πούμε σύντομα".
"θα έρθω με την πρώτη ευκαιρία" σου απάντησα κι ένοιωσα το χώρο να χάνεται
Εβλεπα τα γαλάζια σου μάτια να λαμπυρίζουν στο χρυσό φως του ήλιου. Η ματιά σου γέμισε φως, η δική μου έφερε βροχή.
Ηταν οι δικές μας στιγμές, που δεν ήθελα να τελειώσουν.
Οι αποχωρισμοί δεν είναι το καλύτερό μου. Ούτε και το δικό σου.
Περιμένω να σε ξαναδώ με λαχτάρα, μετρώντας τις ώρες που ήδη λείπεις.
Περιμένω την επόμενη φορά. Περιμένω την αγκαλιά σου, τον έρωτά σου, τα φιλιά σου.
Περιμένω εσένα.

2 σχόλια:
Σου έχω πει πόσο χαίρομαι που επέστρεψες στη μπλογκόσφαιρα?
Φιλιά και καλό μεσημέρι, κυρά Έλσα μου
Κυρία Νεφελοτέτοια μου, σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Μου το είπατε, μου το είπατε. το εχω εμπεδώσει και θα κάνω τα καλύτερα για εσάς!
Δημοσίευση σχολίου