Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Για πόσο ακόμα? Για πάντα !

πόσο όμορφα είναι να ξυπνώ δίπλα σου.
πόσο όμορφα είναι να σε βλέπω να κοιμάσαι.
η ήρεμη ανάσα σου, μου μεταφέρει τόση γαλήνη. 
στις άκρες των χειλιών σου τρεμοπαίζει ένα χαμόγελο.
αγγελούδια σε περιτριγυρίζουν και σε κάνουν να χαμογελάς....
σε χαζεύω αρκετή ώρα, κρατώντας και την αναπνοή μου, μηπως και  σε ξυπνήσω.
πόσες φορές εχω την πολυτέλεια να σε κοιτώ έτσι.
πόσες φορές έχω τη χαρά ν' ακουμπώ τα χείλη μου πάνω σου, ενώ κοιμάσαι. πόσες;

λίγες στιγμές μαζί σου και η αιωνιότητα μοιάζει παραμύθι.
λίγα πρωϊνά μ' εσένα και τα ουράνια είναι μικρά, μπροστά στη χαρά να σε βλέπω δίπλα μου.

ανοίγεις τα μάτια και τεντώνεσαι. μου χαρίζεις το πιο όμορφο χαμόγελό σου.
μ' αγκαλιάζεις και χάνω τον κόσμο όλο.
κρύβομαι στην αγκαλιά σου και θέλω να μείνω εκεί.
σαν για πάντα.
με φιλάς κι αφήνομαι.
απολαμβάνω τον έρωτά σου.
κλείνω τα μάτια και με ταξιδεύεις.

Eνα όνειρο η ζωή μαζί σου και η κάθε ανάσα, δροσοσταλίδα.
Η κάθε ημέρα είναι χαρά και η προσμονή του κάθε πρωϊνού ξυπνήματος, δίπλα σου, στάζει μέλι.

Ροζ ζαχαρωτό μου όνειρο, μην φύγεις!

2 σχόλια:

Coula είπε...

Με οσα γραφεις με κανεις να πιστευω πως δεν εχω ερωτευτει ποτε!!!!

Πως τα νιωθετε ολα αυτα σε μια σχεση; Τοσο ξενερωτη ειμαι ρε γμτ;;;

Elsa Maxwell είπε...

Αγαπημένη Coula, εχεις ερωτευτεί!

Δεν είναι προσωπικές αφηγήσεις δικές μου.

Ομως αν σκεφτείς, τα γνωρίζεις καλά.
Διαφορετικά, τα εύχομαι ολόψυχα !