Eχω εσένα

"Ευτυχώς που έχω κι εσένα στην ζωή μου"! της χαμογελασε, κρατώντας της το χέρι. "Πάντα με κάνεις να χαμογελώ και να ξεφεύγω. Φτάνει να σε κοιτώ ''. Συνέχισε να της μιλά και να την κοιτά στα μάτια. Αναψε τσιγάρο. Κοίταζαν και οι δύο τον καπνό που έκανε δαχτυλίδια. Ηταν αμίλητοι. Επερνε κουράγιο απο την ματιά της. Δεν ήθελε να διακόψει τους συλλογισμούς του και δεν του μίλαγε. Μόνο του χαμογελούσε. Η ματιά του, τόσο διεισδητική, την ηλέκτριζε. Πλησίασε και σφίχτηκε πάνω του. Ηθελε το φιλί του εκείνη τη στιγμή. Ηθελε να την αγκαλιάσει. Ηθελε... και τι δεν ήθελε. Η αγκαλιά του άνοιξε και την έκλεισε μέσα. Φίλησε τα μαλλιά της. Πόσο της άρεσε η ζεστή αγκαλιά του. Πόσο του άρεσε να βυθίζεται στα μυρωδάτα μαλλιά της να τα φιλά. Εμειναν έτσι μερικά λεπτά. Της φάνηκε μια αιωνιότητα μα ήταν τόσο λίγο. Επρεπε να γυρίσουν στα καθημερινά. Της έστειλε λίγη μουσική. Την αγαπημένη του. Εβαλε να την ακούσει. Χάθηκε στις νότες. Κι εκείνος το ίδιο. Χαμογέλασαν ο ένας στην σκέψη του άλλου.