Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

μου είχε λείψει πολύ

Είχα χαλαρώσει και ήμουν ξαπλωμένη στον καναπέ, διαβάζοντας ένα ρομαντζάκι.

 Η ώρα είχε περάσει κι εκείνος δεν είχε φανεί. Νωρίτερα, είχε τηλεφωνήσει πως θ' αργούσε. Η συνήθης δικαιολογία της δουλέιάς. Ασυναίσθητα άρχισα να χαίδεύω το σώμα μου. Μου έλειπε.
Αφησα το βιβλίο.  Χαμογελούσα αφηρημένα.  Μου έλειπε. Πόσο καιρό είχαμε να κάνουμε έρωτα. Δνε παραπονιόμουν μόνο περίμενα. Δεν ευχαριστιόμουν καθόλου. Τριβόμουν δίπλα του αλλα΄δεν μου έδινε σημασία.
 Πόση ώρα είχα μείνει να χαϊδεύω το σώμα μου? Είχα σηκώσει την μπλούζα μου, είχα κατεβάσει χαμηλά το παντελόνι και χαϊδευόμουν. εκείνος μου έλειπε πολύ.
Οταν μπήκε με είδε έτσι. "Τι κάνει το κορίτσι μου? με ρώτησε. Τον έπιασα απο το χέρι τραβώντας τον να τον φιλήσω. Μυριζε άρωμα, απομακρύνθηκε λέγοντας "να κάνω ένα μπανάκι, κι έρχομαι κοντά σου.
Κάθισε στο πάτωμα δίπλα στον καναπέ και έβαλε τα χέρια του στο στήθος μου. Με χαϊδεψε "μούχεις λείψει" μου είπε.

Δεν το περίμενα, ήταν αλήθεια, ή προσπάθησε να καλύψει τις τύψεις του. Δεν ασχολήθηκα "φίλα με' του είπα μόνο. Εσκυψε να αρχισε να με φιλά. Ενοιωθα τα χειλη καυτά.  Χαμήλωσε και τράβηξε το παντελόνι μου. Με φιλούσε χαμηλά, είχα αρχίσει να ερεθίζομαι. Πόσο καιρό είχε να μου το κάνει αυτό. Εβγαλε το παντελόνι μου και το εσώρουχο. Ανοιξε τα πόδια μου, κρατώντας τα. Με φιλούσε χαμηλά στην κοιλιά κι ανέβαινε επάνω. υστερα ξανακατέβαινε χαμηλά και με τρέλλαινε.

Επιασε τα στήθη μου. Εκαιγαν. Τα χαϊδεψε και προσπάθησε να μου βγάλει την μπλούζα. Με γρήγορες κινήσεις, μ' απελευθέρωσε απο τα ρούχα, έμεινε να φιλά τις ρόγες μου, που τον περίμεναν ορθωμένες, ανασήκωσε και κράτησε τα πόδια μου, ανοικτά.
Τον έβγαλε έξω. ήρθε κοντά μου και τρίφτηκε πάνω μου. Οτι ζούσα ήταν παραμυθένιο. Μετά απο τόσο καιρό, είχε αποφασίσει να με πλησιάσει. Γιατί? Με την σκέψη "δεν ρωτάνε γιατί, παραδίδονται μόνο", απλωσα τα χέρια μου στο κορμί του. Τον περίμενα. μου είχε λείψει πολύ.
"Σε θέλω" του είπα... "εγώ περισσότερο" μου είπε και δεν ήθελα τίποτα άλλο παρά να τον νοιώσω μέσα μου, μετά απο τόσο καιρό. Με είχε ερεθίσει πάρα πολύ.
Μπήκε μέσα μου, απαλά, πολύ απαλά. Αισθάνθηκα να υγραίνομαι και άνοιξα ασυναίσθητα περισσότερο να τον διευκολύνω. Είχε σκληρήνει και μπαινόβγαινε, δίνοντάς μου απίστευτη ηδονή. τον κοίταζα στα μάτια. Αρχισαν κάποιες συσπάσεις δικές μου και βόγγηξα. Τα κύματα ηδονής, διαδέχονταν το ένα το άλλο.. Με κοίταξε. Μου χαμογέλασε και τα μάτια του λαμπίριζαν.
Οι ωθήσεις του γίνονταν βασανιστηκές. η ηδονή ήταν ατελείωτη.
Παραδομένη στον έρωτά του, δεν μ ένοιαζε τίποτα άλλο. Ημουν πλήρης. Ηταν μέσα μου και ήταν το μόνο που μ' ένοιαζε.
Πίεζε και ακολουθούσαμε ο ένας τις κινήσεις του άλλου. ήμουν σε άλλη διάσταση μαζί του.
Οι συσπάσεις μου συνεχίζονταν χαρίζοντάς μας το απόλυτο. Του φώναζα να μην σταματήσει ποτέ.
Εσπρωχνε σ' εκείνες τις τελευταίες φάσεις που με συντάραζαν. Ακουμπούσα τα χέρια μου στο σώμα του. Τα βογγητά μας ενώθηκαν σ' ένα και τον ένοιωθα να γλυστρά έξω. Είχαμε φθάσει το τέλειο. Ημουν πλήρης. Ημουν εγώ η παλιά!
εφερε το κεφάλι του στο πρόσωπό μου και με φίλησε στο στόμα.
" σ' ευχαριστώ, ήσουν υπέροχος, δεν θα το ξεχάσω, ποτέ,"